تاريخ روز : شنبه 31 شهریور 1397

سامانه اطلاع رساني سهامداران شركت بیمه دی

  

اطلاعات عمومی 

 

شرکت‌ها سودشان را چطور حساب می‌کنند؟

صورت‌حساب سود و زیان شرکت‌ها را چطور باید تحلیل کرد و اطلاعات لازم را از آن استخراج کرد؟

واحد حسابداری هر شرکتی چندین خروجی بسیار مهم دارد، یکی از آن‌ها ترازنامه و دیگری صورتحساب سود و زیان شرکت است. ما در مقالات دیگر مدیرمالی به اهمیت دانش حسابداری برای سرمایه‌گذاری موفق پرداختیم و به شما آموزش دادیم که چطور اطلاعات موردنیاز برای یک سرمایه‌گذاری سودآور را از ترازنامه شرکت استخراج‌کنید. در این مقاله قصد داریم نحوه استفاده از صورتحساب سود و زیان را به شما آموزش دهیم. بعد از خواندن این مقاله شما قادر خواهید بود هر یک از اجزای صورتحساب سود و زیان را تحلیل کنید.

وقتی شما بخواهید سودآوری یک شرکت را بررسی کنید باید به صورتحساب سود و زیان آن مراجعه کنید. این صورتحساب درواقع از معادله ساده زیر به دست می‌آید:

فروش – هزینه = سود خالص

در مورد هر یک از آیتم‌های معادله فوق به نکات زیر توجه کنید:

  • فروش: آیا فروش در حال افزایش است؟ اگرنه، چرا؟ نرخ رشد فروش نسبت به سال قبل چقدر است؟ این نرخ باید چیزی در حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد باشد. چراکه عمده منابع مالی شرکت که در طول سال صرف موارد مختلف نظیر پرداخت هزینه‌ها، بدهی‌ها و … می‌شود، از طریق منابع مالی حاصل از فروش تأمین می‌شود.
  • هزینه‌ها: آیا هیچ مورد غیرعادی در بخش هزینه‌ها می‌بینید؟ آیا مجموع هزینه‌هایی که گزارش‌شده است، نسبت به سال قبل بیشتر شده است؟ نرخ رشد آن چقدر است؟ آیا نرخ رشد هزینه‌های شرکت از نرخ رشد فروش بیشتر است؟ در این صورت سود شرکت کاهش می‌یابد و بر قیمت سهام شرکت اثر منفی می‌گذارد.
  • سود: این آیتم، نتیجه فعالیت شرکت را نشان می‌دهد. آیا سود شرکت نسبت به سال قبل افزایش داشته است؟ سود عملیاتی شرکت چه تغییری نسبت به سال قبل داشته است؟ آیتم سود را می‌توان قلب تپنده شرکت دانست و چنانچه سودآوری شرکت با مشکل روبرو شود، کل شرکت دچار چالش خواهد شد و نقش تأثیرگذاری بر قیمت سهام شرکت دارد.

اطلاعاتی که شما از این‌سو و آن‌سو جمع می‌کنید، باید به شما در مورد وضعیت مالی شرکت دید روشنی بدهد که آیا شرکت قادر است فروش خود را افزایش بدهد؟ هزینه‌های خود را پایین نگه دارد و همچنان به سودآوری خود ادامه دهد؟ در زیر جزئیات بیشتری از هریک از موارد بالا به شما ارائه می‌کنیم:

فروش

فروش نشان‌دهنده پولی است که شرکت برای ارائه محصولات و خدمات خود از مشتریانش دریافت می‌کند. به‌عنوان یک سرمایه‌گذار، شما باید به موارد زیر دقت کنید:

  1. فروش باید مدام در حال رشد باشد: یک شرکت سالم و رو به رشد، فروش رو به رشدی هم دارد. فروش باید حداقل با نرخ ۱۰ تا ۱۵ درصد رشد کند و شما باید حداقل فروش سه سال گذشته شرکت را بررسی کنید.
  2. فروش محصولات اصلی شرکت (محصولاتی که شرکت بر مبنای آن‌ها شکل‌گرفته است) باید سال‌به‌سال بیشتر شود: محصولات اصلی شرکت الف مواد غذایی شامل سس، رب، ترشیجات و آب‌لیمو است؛ اما این شرکت، گاهی با استفاده از تجهیزات بسته‌بندی خود، به سایر شرکت‌ها خدمات بسته‌بندی ارائه می‌کند. ارائه این خدمات نباید فعالیت اصلی شرکت یعنی تولید محصولات غذایی و فروش را با اخلال (ثابت ماندن یا کاهش فروش) روبه‌رو کند.
  3. آیا شرکت موارد عجیب‌وغریبی را به‌عنوان فروش گزارش کرده یا از روش‌های غیرمعمول برای محاسبه فروش استفاده کرده است؟ ممکن است در مواردی برخی شرکت‌ها فروش ساختمان یا زمین شرکت را جزو فروش به‌حساب بیاورند و فروش را بیشتر از حد نشان دهند.

هزینه‌ها

هزینه‌های شرکت رابطه مستقیمی با سودآوری شرکت دارد. وقتی‌که هزینه‌ها از کنترل خارج شوند، شرکت با مشکل جدی مواجه خواهد شد. هنگام بررسی هزینه‌های شرکت به نکات زیر توجه کنید:

  1. هزینه‌ها را با دوره‌های مالی قبل مقایسه کنید: اگرچه ممکن است اختلاف زیادی بین هزینه‌های سال جاری با سال‌های گذشته وجود دارد، اما سودآوری شرکت نباید دستخوش تغییر اساسی شود. چرا اگر هزینه‌ها بیشتر شده باشد، فروش نیز باید به همان نسبت و با نرخ رشد بالاتری، افزایش یابد تا سودآوری شرکت همچنان رشد کند.
  2. آیا برخی هزینه‌ها نسبت به بقیه خیلی بیشترند؟ به هر یک از آیتم‌های هزینه توجه کنید تا مشخص شود هر آیتم چه بخشی از مجموع هزینه‌ها را به خود اختصاص داده است و آن‌ها را با سال‌های قبل مقایسه کنید.
  3. آیا هیچ هزینه غیرعادی در گزارش‌های وجود دارد؟ بررسی کنید این هزینه غیرعادی به چه دلیل بوده است و چه تأثیری بر سودآوری شرکت داشته است.

سود

شرکت‌ها معمولاً سود خود را در قالب سود هر سهم در صورتحساب سود و زیان گزارش می‌کنند. این نکته بسیار مهمی است. چراکه وقتی در خبرها اعلام می‌شود سود هر سهم شرکت الف ۱۰۰ ریال افزایش داشته است، این به این معنی است که اگر شرکت الف ۱۰ میلیون سهم داشته باشد، سود شرکت ۱۰۰۰ میلیون ریال افزایش داشته است که می‌تواند یک خبر فوق‌العاده باشد. به نکات زیر توجه کنید:

  1. مجموع سود شرکت چقدر است و نسبت به سال قبل چه رشدی کرده است؟
  2. سود عملیاتی شرکت: سود عملیاتی شرکت نیز در صورتحساب سود و زیان گزارش می‌شود. سود عملیاتی به این دلیل مهم است که نشان‌دهنده سودی است که مستقیماً از عملیات شرکت و فروش کالاها و خدمات اصلی شرکت ایجاد می‌شود.
  3. مواردی که فقط یک‌بار اتفاق می‌افتند: گاهی مواردی به‌عنوان سود گزارش می‌شود که جزو عملیات اصلی شرکت نیست و ممکن است در طول سال‌ها فقط یک‌بار اتفاق بیفتد. مثل فروش ساختمان قدیمی شرکت.



  4. تعریف شاخص
شاخص یک معیار آماری است که تغییرات در یک اقتصاد یا بازار بورس را نشان می‌دهد. در مورد بازارهای مالی، شاخص یک سبد فرضی از کلیه سهامی است که در آن بازار خریدوفروش می‌شود و میانگین تغییرات قیمت همه سهام را نشان می‌دهد. روش اندازه‌گیری هر شاخص، منحصر به همان شاخص است و نمی‌توان رقم فعلی یک شاخص را با شاخصی دیگر مقایسه کرد؛ بنابراین برای مقایسه دو شاخص مختلف بهتر است درصد تغییرات شاخص‌ها را نسبت به‌روز یا ماه قبل باهم مقایسه کرد، نه عدد فعلی آن‌ها را. از شاخص کل و سایر شاخص‌های بورس اوراق بهادار تهران می‌توان برای سنجش عملکرد سهام و صندوق‌های سرمایه‌گذاری استفاده کرد.



ارزش خالص داراییها (NAV)

ارزش خالص دارایی‌ها یا NAV یک شرکت سرمایه‌گذاری با ویژگی‌های یک صندوق سرمایه‌گذاری مشترک (UnitTrust)،حاصل تفاوت کل دارایی‌ها منهای کل بدهی‌های آن است. در ارزشیابی شرکت‌ها،NAV را از طریق تفاوت ارزش دفتری دارایی‌ها و بدهی‌ها محاسبه می‌کنند و در صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک،NAV را از طریق کسر بدهی صندوق از ارزش روز کل پرتفوی به دست می‌آورند. توجه تحلیلگران مالی غالباً به محاسبه نوع دوم NAV است زیرا از این طریق سهام شرکت مربوطه قیمت‌گذاری می‌گردد.

به عنوان مثال اگر ارزش بازار سرمایه‌گذاری‌هاو سایر دارایی‌های یک شرکت سرمایه‌گذاری 2000 میلیارد ریال قیمت داشته باشد و بدهی‌های آن 1200 میلیارد ریال باشد، در این تاریخNAV این شرکت سرمایه‌گذاری 800 میلیارد ریال خواهد بود. چون دارایی‌ها و بدهی‌های یک شرکت سرمایه‌گذاری به طور روزانه تغییر می‌کند، NAV آن نیز روزانه باید محاسبه مجدد شود. به همین دلیل در کشورهای دیگر عموماًصندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک (شرکت سرمایه‌گذاری با سرمایه متغیر) و «یونیت ‌تراست»NAV خود را حداقل یک بار در روزو پس از خاتمه معاملات بورس محاسبه و در روزنامه‌ها گزارش می‌کنند.

محاسبه NAV هر سهم

شرکت‌های سرمایه‌گذاری مذکور NAV هر سهم خود را از طریق تقسیم NAV به تعداد سهام جاری خود محاسبه می‌نمایند. به‌عنوان نمونه در مثال فوق اگرتعداد سهام جاری شرکت 400 میلیون سهم باشد NAV هر سهم 2000 ریال محاسبه خواهد شد. با منطق پیش گفته،NAV هر سهم نیز باید روزانه محاسبه شود. بایست توجه داشت که تعداد سهام جاری چنین شرکت‌هایی نیز غالباً روزانه تغییر می‌کند. چون سهام شرکت‌های سرمایه‌گذاری باویژگی صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک یا یونیت‌تراست در هر زمان قابل بازخرید است.

کاربرد NAV هر سهم

مهم‌ترین نکته آنست که قیمت سهام صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک و یونیت‌تراست مبتنی بر NAV هر سهم آنهاست. به عبارت دیگر قیمتی که سرمایه‌گذاران برای خرید سهام شرکت‌های مذکور می‌پردازند برآوردی از NAV هر سهم به‌علاوه حق‌الزحمه صندوق است. همچنین قیمتی که سرمایه‌گذاران درفروش هر سهم این گونه شرکت‌ها دریافت می‌نمایند معادل برآوردی از NAV هر سهم منهای حق‌الزحمه صندوق می‌باشد.

استفاده از NAV هر سهم

حال که از مفهوم NAV هر سهم تا حدودی آگاه شدیم در این بخش به این سوال پاسخ می‌دهیم که آیاارزش ذاتی سهام شرکت‌های سرمایه‌گذاری ایرانی را می‌توان با محاسبه NAV هر سهم به دست آورد؟ پاسخ چندان دقیق نیست. ابتدا به موارد زیر توجه نمایید:

شرکت‌های سرمایه‌گذاری بورسی ایران از نوع سرمایه ثابت هستند. از این رو طبق عرف و مقررات غالب کشورها چنین شرکت‌هایی الزامی به محاسبه و ارائه NAV ندارند.

غالب شرکت‌های سرمایه‌گذاری بورسی کشور فعالیتی ترکیبی دارند یعنی علاوه بر مدیریت سرمایه‌گذاری در اوراق بهادار اقدام به کنترل ومدیریت دیگر شرکت‌ها (هلدینگ) نیز می‌نمایند. عملیات هلدینگی موجب پیچیدگی و ابهام در محاسبه NAV هر سهم می‌گردد.

اکثریت شرکت‌های سرمایه‌گذاری بورسی، دارای پرتفوی غیر بورسی نیز می باشند. قیمت‌گذاری شرکت‌های غیر بورسی که غالبا حجم عظیمی از سرمایه‌گذاری‌ها را تشکیل می‌دهد نیز با دشواری‌ها و ابهام‌های متعددی روبه‌روست،به نحوی که با اطلاعات یکسان، دو تحلیلگر مالی NAV های کاملاً متفاوتی را استخراج می‌کنند. فقدان گزارش EPS و نوع فعالیت چنین شرکت‌هایی در برخی موارد به تنوع محاسبات دامن می‌زند.

در مفهوم محاسبه NAV هر سهم فرض بر آن بوده است که شرکت‌ سرمایه‌گذاری به جز پرتفوی سرمایه‌گذاری خود دارایی‌های با اهمیتی نداشته باشد. در حالی‌که دارایی‌های بسیاری از شرکت‌های سرمایه‌گذاری بورسی ما حاوی حجم بالایی از اموال و دارایی‌های غیر سرمایه‌گذاری است که محاسبه NAV هر سهم را مخدوش می‌سازد.

برخی از شرکت‌های سرمایه‌گذاری بورسی موجودعلاوه بر فعالیت‌های سرمایه‌گذاری درگیر فعالیت‌های تولیدی و خدماتی هستند. مسلماًمحاسبه NAV هر سهم چنین شرکت‌هایی فاقد محتوای علمی و عملی است.

گزارش صورت وضعیت پرتفوی سرمایه‌گذاری ماهانه برخی از شرکت‌های سرمایه‌گذاری دارای رقمی بسیار عظیم با عنوان سایر شرکت‌های پذیرفتهشده در بورس یا خارج از بورس است. هر چند مالکیت چنین شرکت‌هایی کمتر از 3 یا 5 درصداست اما فقدان اطلاعات مربوطه، شفافیت محاسبه NAV هر سهم توسط تحلیلگران مالی را کاهش می‌دهد

به هر ترتیب مشکلات و نارسایی‌هایی از این دست موجب جدایی NAV هر سهم مندرج در گزارش صورت وضعیت پرتفوی سرمایه‌گذاری با قیمت سهام شرکت‌های سرمایه‌گذاری گردیده است. به عنوان نمونه درحالی ‌که NAV هر سهم پرتفوی شرکت سرمایه‌گذاری البرز در تاریخ 31/1/1383 معادل 2453 ریال در اطلاعیه مورخ 11/3/1383 بورس عنوان شده است، قیمت سهام شرکت در تاریخ مذکور 3654 ریال بوده است. این تفاوت برای شرکت‌هایی که سرمایه‌گذاری‌های غیربورسی بیشتری دارند، مشهودتر است زیرا در اطلاعیه‌های صورت وضعیت پرتفوی سرمایه‌گذاری،NAV هر سهم بر مبنای ارزش بازار شرکت‌های پذیرفته شده در بورس برای هر سهم محاسبه می‌گردد. از این رو سرمایه‌گذاران غالباً ناچار به دخیل نمودن حدس و گمان‌های خود برای محاسبه NAV هر سهم جهت برآورد تقریبی قیمت سهام شرکت‌های مذکور هستند. مشکلات و دشواری‌های محاسبه NAV هر سهم موجب گردیده است که برخی از سرمایه‌گذاران، شرکت‌های سرمایه‌گذاری را نیز بر مبنای EPS آنها قیمت‌گذاری کنند.

نحوه محاسبه NAV در مورد شرکت‌های سرمایه‌گذاری

ارزش خالص دارایی ها یا NAV مطابق تعریف عبارت از خالص ارزش دارایی‌های یک شرکت و به عبارت دیگر، ارزش کل دارایی‌های شرکت پس از کسر بدهی‌ها می‌باشد. از نظر حسابداری، کشف NAV آسان است، زیرا حقوق صاحبان سهام بر حسب خالص دارایی‌های شرکت اندازه‌گیری می‌شود. در ترازنامه شرکتها این مسأله قابل مشاهده است.



پیش‌بینی درآمد هر سهم چیست؟
مدیران شرکت یکبار قبل از شروع سال مالی، بر اساس وضعیت عملکرد در سالهای گذشته و برنامه‌هایی که مدنظر دارند در سال آینده اجرا کنند، پیش‌بینی خود را از سود سال آینده علام می‌کنند. سپس در مقاطع 3 ماهه و طی سال، با توجه به وضعیت عملکرد ورویدادهایی که رخ می‌دهد، پیش‌بینی درآمد هر سهم (EPS )آن سال را مورد بازنگری قرار می‌دهند. تمامی این طلاعات با توجه به اینکه هنوزسال مالی شرکت به پایان نرسیده است، «پیش‌بینی» است. بعد از اتمام سال مالی شرکت ومشخص شدن عملکرد واقعیِ آن سال، درآمد هر سهم (EPS ) واقعی اعلام خواهد شد. 



 حاشیة توانگريمالي شرکتهای بیمه

تعریف شاخص توانگری

حاشیة توانگريمالي،شاخصياستكهنشانميدهدکه شركت تا چه ميزان با شرايط پريشاني مالي مواجه است و تا چه اندازه در معرض خطر ورشكستگي قرار دارد. به عبارت ديگر، شركت چقدر از تعهدات خود در قبال طلبكاران و سهامدارانرا مي تواند ايفا نمايد. دو تن از پژوهشگران به نام هاي  آلتمن و بي ور آن را به عنوان شاخص ورشکستگی نام گذاري کرده اند.

 در بانكها به اين شاخص «ضریب کفایت سرمایه» لقب داده اند. ولي در صنعت بيمه از اصطلاح «حاشیه توانگری مالی» برای آن استفاده شده است.

آئین نامه توانگری مالی براساس طرح پژوهشی تدوین و به تصویب شورای عالی بیمه رسیده و بیمه مرکزی بر اساس این آیین نامه، میزان ریسک پذیری شرکت های بیمه را مشخص، سرمایه الزامی را محاسبه و تائید می کند.

 نحوه محاسبه ریسک و تعیین سرمایه شرکت های بیمه

شرکت های بیمه بر اساس ساختار صورت های مالی خود شامل دارائی ها، بدهی ها وسرمایه، ریسک های مترتب بر این موارد را ارزیابی و مطابق با مقررات آئین نامه که برای هر ریسک ضرایب خاصی معین شده سرمایه الزامی را محاسبه و برای بیمه مرکزی ج.ا.ایران ارسال می کنند. بیمه مرکزی پس از کنترل و مطابقت محاسبات با مفاد آئین نامه، توانگری آنها را تائید می کند. شرکتهایی که میزان سرمایه موجودشان برابر ویا بیشتر از سرمایه الزامی باشد توانگر محسوب می شوند.

هر شرکت بیمه ای باید معادل سرمایه، دارائی با کیفیت داشته باشد. دارائی اعم از پول، زمین، املاک، اوراق مشارکت ، وجوه نقد و سپرده و... می باشد. اگرمقابل دارائی ها بدهی وجود داشته باشد، باعث کاهش دارائیها یعنی سرمایه می شود.یعنی مطابق یک فرمول ساده حسابداری، سرمایه مساوی است با میزان دارائی ها منهای بدهی ها. در مقابل این دارایی ها یک سری بدهی ها، مانند خسارتهایی که شرکت های بیمه به بیمه گذاران بدهکارند ( خسارتهای معوق) ، بدهی ای که شرکت های بیمه به سازمانهای دولتی، غیر دولتی و سایر ذینفعان بدهکارند؛ وجود دارد، که اگر این دو از همکسر شوند، سرمایه یا حقوق صاحبان سهام بدست می آید. موارد ذکر شده بر اساس ارزشدفتری است که از صورت های مالی استخراج می شود. مطابق آئین نامه توانگری و ضرایب آن، ریسکهایی که مترتب بر این اقلام است سنجیده شده و با لحاظ ارزش روز دارائی ها،سرمایه الزامی محاسبه می شود.

ذخایر مندرج در صورت های مالی بخش اعظم بدهی های شرکت های بیمه را تشکیل میدهد. ذخایر نشانگر تعهدات شرکتهای بیمه به بیمه گذاران یا صاحبان حقوق آن ها است.بنابراین قسمتی از دارائیها در مقابل ذخایر قرار دارند! حال اگرهمان فرمول سرمایه مساوی است با میزان دارائی منهای بدهی،  را برعکس کنیم دارائی مساوی بدهی به اضافه سرمایه می شود؛ که نشانگر میزان ادعای بیمه گذاران و سایر ذینفعان نسبت به دارائی ها و ادعای صاحبان سهام نسبت به دارائی ها است. برای مثال اگر میزان دارائیهای یک شرکت ۱۰۰۰ واحد، ذخایر فنی ۷۰۰ واحد، بدهی به سایر افراد ۱۰۰ واحد و حقوق صاحبان سهام ۲۰۰ واحد باشد معادل ۷۰ درصد از دارائی های شرکت جهت تخصیص به بیمه گذاران برای ایفای تعهدات می باید در نظر گرفته شود و صاحبان سهام صرفا نسبت به ۲۰درصد دارائی ها می توانند ادعا داشته باشند.

 بیمه مرکزی بر اساس آئین نامه توانگری مالی میزان ریسک پذیری شرکت های بیمه را مشخص و سرمایه الزامی را محاسبه و بر این اساس توانگری شرکت های بیمه را تائیدمی کند. نتیجه ای که از محاسبات حاصل می شود، ضریب توانگری مالی است که در ۵ سطح تعریف می شود. موسساتی که دارای نسبت توانگری مالی برابر ۱۰۰ درصد و بیشتر هستند،در سطح یک،‌ موسساتی که دارای نسبت توانگری مالی بین ۷۰  تا ۱۰۰ درصد هستند.در سطح دو، موسساتی که دارای نسبت توانگری مالی بین ۵۰ تا ۷۰ درصد می باشند در سطحسه و موسسات گروه سطح چهار دارای نسبت توانگری مالی بین ۱۰ تا ۵۰ درصد می باشند ودر صورتیکه نسبت توانگری مالی موسسه بیمه ای کمتر از ۱۰ باشد در سطح پنجم قرار میگیرد.

شرکت هایی که در سطح یک توانگری قرار دارند توانائی ایفای تعهدات خود درمقابل بیمه گذاران و صاحبان حقوق آنها را دارا می باشند.

سطح دو توانگری بدین معناست که شرکت های بیمه توانایی ایفای تعهدات خود رادارند ولی باید جهت رسیدن به شرایط مطلوب ، وضعیت مالی خود را ترمیم و تقویت نمایند لذا بیمه مرکزی از شرکت های مذکور درخواست ارائه برنامه ترمیم وضعیت مالی  می کند و پس از بررسی و تایید، جهت اجرا به شرکت های مشمول ابلاغ میکند.

شرکت هایی که در سطح سه  قرار می گیرند موظفند علاوه بر برنامه ترمیموضعیت مالی دو ساله به تفکیک هر سال، برنامه افزایش سرمایه برای ۲ سال آتی را نیزارایه دهند، برنامه های مذکور باید به گونه ای باشد که در آن چگونگی ارتقا از سطحتوانگری ۳ به ۲ یا بالاترظرف دوسال آینده به روشنی درج شده باشد.

سطح چهار توانگری بدین معناست که این شرکت‌ها در ایفای تعهدات خود با مشکلروبرو بوده و باید ظرف مهلت حداکثر یکسال نسبت به ترمیم و تقویت وضعیت مالی،افزایش سرمایه و انجام اقدامات مشخصی (یک یا همه موارد) نظیر عدم پرداخت سود وپاداش مجمع به هیات مدیره، کاهش هزینه‌ها، اصلاح روش‌های محاسبه حق بیمه‌ها، محدودنمودن فعالیت عملیات صدور برخی شعب، تغییر اعضای هیئت مدیره و همچنین برنامه ترمیموتقویت مالی‌ خود تنظیم و پس از تائید بیمه مرکزی اجرا  نمایند.
شرکت هایی که در سطح آخر یعنی سطح ۵ قرار می گیرند،حسب شرایط آئین نامه ممکن است پروانه فعالیت آنها در یک یا چند رشته تعلیق و یاابطال گردد.

در خصوص نظارت بیمه مرکزی بر اقدامات موسسات بیمه ای که در سطوح پائین تراز سطح یک قرار می گیرند گفت: طبق شرایط آئین نامه، بیمه مرکزی پس از اینکه برنامه ترمیم وضعیت مالی و افزایش سرمایه را دریافت کرد ظرف مدت مشخص رسیدگی و نتیجه رابه موسسه بیمه  اعلام می کند و موسسه موظف است گزارش عملکرد برنامه ها را هر ۳ماه یکبار برای بیمه مرکزی ارائه کند.



سوبیفت چیست؟
سوییفت مخفف کلمات Society for Worldwide Interbank FinancialTelecommunication می باشد.

همان جامعه جهانی ارتباطات مالی بین بانکی است که با تفاهم و توافق 239 بانک از پانزده کشور اروپایی و آمریکای شمالی در ماه می سال 1973 میلادی راه اندازی گردید.

مزایای سوییفت:

استاندارد: سیستم به نحوی طرح‌ریزی شده است که با ارسال پیام از طریق شبکه سوئیفت امکان برقراری ارتباط بین رایانه‌های دو بانک و انجام کلیه مراحل حسابداری از قبیل عملیات بستانکاری و بدهکار کردن حساب‌های زیربط، تهیه صورت‌حساب و صورت مغایرت بدون دخالت نیروی انسانی امکان‌پذیر بوده و روز کاری بعد کلیه اقدام باز حساب‌های ارزی مشخص و امکان رفع مغایرت‌ها به‌طور سریع فراهم خواهد بود.

قابلیت اطمینان: طراحی سیستم سوئیفت به نحوی بوده که درصد اشتباه در آن بسیار اندک است و در صورتی که مشخصه پیام به‌طور صحیح و مطابق با استانداردها تنظیم نشود، سیستم از قبول آن خودداری می‌کند. سوئیفت ادعا می‌کند که در حدود ۹۹/۹۹ درصد قابل اطمینان است. علت وجودی این ادعا مفقود نشدن یک پیام سوئیفتی از اول تأسیس در این شبکه است. بنابراین با حجم زیاد پیام‌ها قابلیت اطمینان به سیستم نزدیک به صد در صد است.

امنیت: پیام‌های مبادله شده به صورت خودکار مخابره می‌شوند و متن پیام‌ها تا رسیدن به مقصد پراکنده و نامفهوم است و دسترسی به پیام‌ها توسط افراد غیرمجاز میسر نیست.

سرعت: سرعت انتقال پیام در سیستم سوئیفت بسیار بالا است. ارسال پیام چند ثانیه بیشتر طول نمی‌کشد و به محض ارسال آن از طریق شبکه سوئیفت توسط آخرین امضای مجاز، بلافاصله پیام تحویل سوئیفت می‌شود.



معرفی اسنادخزانه اسلامی

اسنادخزانه اسلامي، اسناد بانامي هستند که دولت به منظور تسویه بدهيهای مسجل خود با حفظ قدرت خرید، بابت طرحهای تملک دارایيهای سرمایه ای با قیمت اسمي و سررسید معین به طلبکاران غیردولتي واگذار مي نماید. اسنادخزانه اسلامي، سررسید کوتاه‌مدت و بازده مشخص دارد، بنابراین برای سرمایه‌گذاران ریسک‌گریز جذابیت قابل‌قبولی خواهد داشت. اسناد خزانه اسلامی فاقد سود کوپن بوده و سود پرداختی طی دوره ندارد و صرفا مبلغ اسمی اوراق در سرسید قابل پرداخت می باشد.

تفاوت عمده اسناد خزانه با سایراوراق بهادار

1- اسنادخزانه رو فقط دولت منتشر می نماید.

2-در طول دوره نگهداری هیچ سودی پرداخت نمیشود.

3-این اوراق فقط به طلبکاران غیردولتی واگذار می گردد

4- عموماً سررسیدی کمتر از یکسال داشته و اغلب سررسیدشان به صورت 13، 26و 52 هفته ای است.

آخرین مالکان این اسناد، در سررسید، مبلغ اسمي آن را ازدولت دریافت مي کنند.

 مزایای اسناد خزانه اسلامی

1-ارزان تر از مبلغ اسمی خریداری می شود و در زمان سررسید به مبلغ اسمی فروش می رود.

2- تأمین مالی بخش خصوصی و پرداخت بدهی دولت

3-موجب انضباط مالي مطلوب تر بر عملکرد مالي دولت می گردد.

4-استخراج نرخ سود بدون ریسک